محمدرضا مهدوی (حامی)
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ محمدرضا مهدوی (حامی)
آرشیو وبلاگ
      روان پویشی کوتاه مدتISTDP (روانشناسی)
مرور سیستماتیک و متاآنالیز پژوهش های اثربخشی ISTDP نویسنده: محمدرضا مهدوی (حامی) - ۱۳٩٢/٦/٢٠

در مقاله مروری که توسط دکتر آلن عباس در ژورنال "Harvard review of psychiatry" در سال 2012 به چاپ رسیده، مطالعه کنترل شده دکتر نیما قربانی در سلامت جسمانی، به عنوان یکی از شواهد پژوهشی اثربخش بودن روش ISTDP مورد استفاده قرار گرفته است.
چکیده مقاله آلن عباس بدین شرح است:

حبیب دوانلو فعالیت های حرفه ای و آموزشی خود را در راستای توسعه روان درمانی پویشی قرار داده که بخصوص شامل تکنیک روان درمانی پویشی فشرده و کوتاه مدت (ISTDP) او می باشد. در طول بیست سال گذشته، مطالعات متعددی در مورد نتایج این درمان منتشر شده است. ما بررسی منظمی بر ادبیات پژوهشی که نتایج ISTDP را منتشر کرده اند انجام داده ایم. بیست و یک پژوهش (شامل 10 مطالعه کنترل شده و 11 مطالعه بدون گروه کنترل) یافت شد که اثر ISTDP را بر اختلالات خلقی، اختلالات اضطرابی، اختلالات شخصیت و اختلالات بدنی گزارش کرده بودند.

 ما با استفاده از مدل اثرات تصادفی (Random Effects Model) در سیزده مورد از پژوهش های ذکر شده متا آنالیز انجام دادیم و اندازه اثرهای پیش آزمون-پس آزمونی

(Cohen's d) در دامنه 0.84 (مشکلات بین فردی) تا 1.51 (افسردگی) به دست آوردیم. اندازه اثرهای پس آزمون-پیگیری نشان داد که این دستاوردها در پیگیری (follow-up) نیز پایدار بودند.

  نظرات ()
اثربخشی روان درمانی پویشی نویسنده: محمدرضا مهدوی (حامی) - ۱۳٩٢/٦/٢٠

جاناتان شدلر، محقق و دانشیار دانشگاه کلرادو در مقاله ای با عنوان "اثربخشی
روان درمانی پویشی" که در سال 2010 در مجله"American Psychologist" به چاپ رسید به بررسی اثربخشی روان درمانی سایکوداینامیک و تکنیک های آن پرداخته است.

چکیده این مقاله بیان می کند که شواهد تجربی از اثربخشی درمان روان پویشی حمایت می کنند. اندازه اثر روان درمانی پویشی برابر اندازه اثر گزارش شده برای دیگر درمان‌هایی است که همواره به عنوان درمان هایی براساس شواهد و مدارک و برخوردار از حمایت تجربی تبلیغ می شوند. علاوه بر این منافع درمانی در بیمارانی که تحت روان درمانی پویشی قرار گرفته اند پایدار بوده و به نظر می رسد که این افراد بعد از اتمام درمان نیز به پیشرفت و بهبودی ادامه می دهند. در نهایت، درمان های غیرروان پویشی تا اندازه ای ممکن است به این دلیل اثربخش باشند که درمانگران ماهرتر از تکنیک هایی استفاده می کنند که مدت ها جزء هسته نظریه و درمان روان پویشی بوده اند.  این تصور که رویکرد های روان پویشی از حمایت تجربی برخوردار نیستند با شواهد علمی موجود مطابقت نداشته و می تواند منعکس کننده انتشار گزینشی یافته های پژوهشی باشد.

 

  نظرات ()
یافته های نوروساینس و روان درمانی پویشی نویسنده: محمدرضا مهدوی (حامی) - ۱۳٩٢/٦/٢٠

اگر چه تحقیقات در زمینه روان درمانی عمدتا بر عوامل مشترک در تغییر تاکید کرده اند، یافته های نوروساینس و پژوهشهای فرایند محور بر عوامل خاص اثر گذار در دگردیسیهای پایدار و عمیق تاکید کرده اند. یافته ها در دانشگاه نیویورک نشان دادند که شکل پذیری مغزی و توانایی تعدیل حلقه ارتباطهای نورونی عامل اصلی تغییرات پایدار در روان درمانی هایی است که بر احساسات و هیجانها متمرکز می شوند .
(Nature, 2010, 463, 49-53).

 

از آنجایی که خاطرات مرتبط با هیجانات نیرومند اغلب بسیار مقاوم و پایدارند، برای
دسترسی به آنها و خنثی سازی اثر مخربشان می بایست گام های اختصاصی ای برداشت.
اضطراب علامتی است که متوجه می شویم احساسات و خاطرات ترسناکی در حال یاد آوری اند.
بر اساس پژوهش یاد شده، با تفحص در احساساتِ زیربنای اضطراب، کل شبکه عصبی اضطراب، احساسات، و خاطرات باز فعال می شوند. به نظر می رسد راهی برای اصلاح سیم کشی نورونی مرتبط با آن خاطره و تحکیم مجدد آن وجود دارد که بی شک اضطراب و هیجانات مرتبط با آن خاطره را نیز رفع می کند. این راه چیست؟ دسترسی به احساسات و یا به عبارتی صرف پالایش هیجانی جواب نمی دهد، اما اگر خاطرات و احساسات ممنوعه آن را بازیابی کنیم،  و فرد بالغ مجدداً آنها را ارزیابی و در آنها تجدید نظر کند، ترس از آن احساس و خاطره و رویدادهای همخوان آن رفع می شود.

 

به نظر می رسد هم فعالسازی احساس مسدود شده  و هم ارزیابی مجدد، برای تغییر عمیق و پایدار ضروری است. اینکه بیمار خشم، درد و گناه زیربنای اضطراب و علایم بیماریش را احساس کند کافی نیست، بلکه لازم است به خاطرآورد که این احساسات و ارتباطات چگونه برقرار و تثبیت شده اند. این همان چیزی است که در روان درمانی پویشی فشرده و کوتاه مدت " انتقال تجسم ها" و یا "باز گشایی ناهشیار" می نامیم. به محض اینکه خاطرات هیجانی هشیار شوند، امکان تجدید نظر در آنها فراهم می شوند. لازمه این عمل شناخت مشفقانه خاطرات و هیجانهای همبسته با آن است. احساس شفقت نسبت به خود به جای احساس عصبانیت وخصومت، اصلاح کننده است. این شفقت باید با بهوشیاری و آگاهی باشد، نه یک شفقت کورکورانه. بدون این احساس و این بیداری، ایجاد تغییرات پایدار ممکن نیست. به عبارت دیگر، اگر این بینش ها تنها به طور شناختی، بدون فعال سازی هیجانی حاصل شوند، تغییر پایداری در پی نخواهند داشت. در واقع دیالکتیک تجربه و تأمل یا (خودشناسی انسجامی) سازوکار درون روانی این تغییر پایدار است. شایان ذکر است مجله نیچر از معتبرترین نشریات علمی است.

 

 

 

Schiller, D.,
Monfils, M. H., Raio C. M., Johnson, D. C., LeDoux, J. E. &
Phelps, E. A.(2010). Preventing the return of fear in humans using
reconsolidation update mechanisms. Nature Magazine, 463
,49-53

  نظرات ()
مطالب اخیر استرس - اضطراب چیست؟ انجمن حمایت از حقوق کودک ( سیزده اردی بهشت ) کارگاه و همکاری در طرح پژوهشی روانشناسی آغاز سال 93 درگذشت دکتر محمود ایروانی خاک بر سر جهل و جاهل!! اصطلاحات،عبارات و واژه‌ های روانشناسی روش نوشتن رزومه (cv) کارگاه EMDR و تحلیل رفتار متقابل TA پایه گذار عصب روانکاوی شناختی کیست؟
کلمات کلیدی وبلاگ istdp معرفی (۱) نوروساینس و روان درمانی پویشی istdp (۱) اثربخشی روان درمانی پویشی (۱) انجمن حمایت از حقوق کودک (۱)
دوستان من درخت سیب(محمدرضامهدوی) جالب دانشجو حامی درخت سیب درمان شناختی رفتاری (CBT) وبلاگ رسمی دانشکده روانشناسی آزاد گرمسار انجمن فارغ التحصیلان روانشناسی دانشگاه آزاد رودهن ورزش ایرانی پرتال زیگور طراح قالب